Gelakte nagels

Een tijdje geleden was ik in gesprek met een goeie vriendin. Ze zat in een moeilijke tijd en daar praatten we over. Tijdens dit gesprek vielen mij ineens haar mooie gelakte teennagels op.

"Goh, dat ze daar de tijd voor heeft",   dacht ik.

Dit vind ik een erg negatieve gedachte van mezelf. Maar dit is gewoon wat ik toen dacht. De volgende gedachte was deze:

"Nou, dan komt het allemaal goed met haar"

Vreemd toch ? Later dacht ik hier nog over na.
Kennelijk associeer ik gelakte nagels bij een vrouw met eigenwaarde, met kracht.
Dit verraste me. Ik lakte mijn nagels ongeveer twee keer per jaar in de zomer
omdat dat zo leuk staat in slippers en ik leefde in de veronderstelling dat ik dat niet vaker deed omdat ik daar geen tijd  voor had. Het ook een beetje zag als luxe.

Mmmm, ik dacht nog even verder na en kwam op het volgende:

"daar had ze dus de rust voor. Temidden van al haar moeilijkheden nam ze dus de tijd voor haarzelf om haar nagels te lakken"

En dat bewonder ik. Dat vind ik krachtig.

"Nou, misschien hou je gewoon niet zo van gelakte nagels ?"  ellendige criticus weer.

Ik hou heel erg van verzorgde nagels, verzorgde handen en verzorgde voeten. (ook zonder nagellak) Daar word ik heel erg blij van. Toch maakte ik daar dus bijna nooit tijd voor.
Tot deze zomervakantie. Want ik heb zondagmiddag voor de derde keer op rij een "Sauna goedkoop" voor mezelf gehouden.

"Huh. Sauna goedkoop ?"

Sauna goedkoop is een van de 'recepten' uit het "Handboek voor klein geluk" van Maria Grijpma en Inge Jager.
Op de achterflap staat: "Klein geluk is misschien wel het grootste van allemaal: van die gewone, fijne dingen die je zo makkelijk over het hoofd ziet en waarvan je eventjes helemaal gelukkig van kunt worden."
En "Sauna goedkoop" is dus een van deze recepten. Ik heb het aangepast naar eigen behoefte.

Ik pak een groot badlaken en zet daar een teiltje op.  Ik zet van tevoren mijn nagelspulletjes klaar (ook eeltrasp, mijn ladyshave. Een klein potje thee (thermosfles is eigenlijk ideaal), en wat lekkers. En wat voetenbadzout van de drogist.
Dan doe je (pas als alles klaarstaat !) heet water in de teil. Je dompelt je voeten erin en je geniet. Intussen drink je je kopje thee. En je geniet.
En daarna verzorg je je nagels, voeten en handen zoals je daar zelf van houdt.

Ik kijk nu, as I type, naar mijn nagels. Er zit halografische nagellak van de H. ema op (geen flauw idee of je die ook elders kunt krijgen). Dan is het bijna transparant, maar met een bepaalde lichtval een beetje roze. En ze zijn mooi gevijld. By me, myself, Mijn teennagels zien er ook mooi uit met dezelfde nagellak. De twee vorige keren heb ik alleen mijn teennagels gelakt in een kleurtje. Ook echt leuk !

Nou is dit blog geen pleidooi om iedereen haar nagels te laten lakken. Maar wel een pleidooi om:
1. Dit "Handboek voor klein geluk" te lezen
2. Vaker dit soort fijne dingen waar je even helemaal gelukkig van wordt, voor jezelf te doen.

Klein geluk. Gun het jezelf !

Imperfectie

"Moet ik die dozen nou weer op de foto zetten ?", dacht ik een beetje kribbig

"Moet de hele wereld nou zien hoeveel dozen ik bewaar ? En ook hoe ik dat weggooi ?

ja

Ik heb in de afgelopen weken overwogen om alle foto's van het opruimen van mijn zolder te verwijderen. Ik schaamde me er een beetje voor.

"Dat is geweest" dacht ik.

En toen heeft Johan Simons, een theater-regisseur in Zomergasten me aan het denken gezet.

"Mijn hart gaat sneller kloppen van het imperfecte; je gaat je meer afvragen" zei hij

en vervolgens

"De schoonheid van het niet volmaakte interesseert  me, ook in mijn werk. Ik zoek naar het imperfecte. In het imperfecte ligt de menselijkheid "

En dat is waarom ik, althans voorlopig :),  foto's van mijn zolder op mijn blog laat staan. Want het is dit imperfecte wat mij boeit. In eenkastjeperdag heb ik vorig jaar eindeloos geboeid zitten kijken naar al het opruimen van iedereen. De foto's van voor en na.

"Dat ze dat durven !" dacht ik toen.

En ik realiseer me dat imperfectie ook mijn hart sneller doet kloppen. Mij iets vertelt. en het verbindt. Want iedereen, ieder mens dat de moed heeft om ook imperfecte en moeilijke dingen te delen, is in mijn ogen en hart een HELD

"En de schoonheid van perfectie dan ?"  zul je misschien vragen.

Ik hou zoveel van schoonheid dat het me juist zo raakt als het er niet is. En foto's van mijn zolder zijn wel het levende bewijs dat ik er dan dus maar voor wegloop. Net doe of de lelijkheid er niet is. De imperfectie er niet is.
En daar stokt de energie. Daar zit tegelijk de schaamte. Want met het dichttrekken van het luik van de zolder, neem ik die schaamte mee. Die knaagt.

"Juist in wat onvolmaakt is, wordt het humane zichtbaar" zegt Johan Simons

Want ook ik had hier natuurlijk liever tussen neus en lippen willen zeggen:" Nou, ik heb niet stilgezeten hoor, afgelopen maanden, ik heb alles opgeruimd"

En dat is dus niet waar. Het is niet klaar.
Het is een moeilijk stuk in mijn leven.
En ik ga ermee door.
Met zo nu en dan een foto, dus, bij deze




geeft een indruk...




 

en deze had ik in mei al weggegooid !

 

 

weg is weg

 

 

Slik die kikker !

Tijdens het lezen van het boek ''Weg met de warboel" van Karen Kingston, las ik dat Karen lege dozen verzamelt. En toen zat ik echt hardop te lachen.

Want dat doe ik ook !!

Schoenendozen bewaar ik. Verpakkingsdozen van apparaten bewaar ik voor" je weet maar nooit wanneer ik ze nodig heb"

Nog een goed advies uit haar boekje:

Slik die kikker !

verlos uzelf van getreuzel en doe meer met uw kostbare tijd
van Brian Tracy.

Dit maakt mij onmiddellijk nieuwsgierig !

Tracy legt uit:" Er wordt al jaren beweerd dat wanner u ''s ochtends als eerste een springlevende kikker  doorslikt, u de dag kunt beginnen in de wetenschap dat dat waarschijnlijk het ergste is dat u die dag zal overkomen"

Het weggooien van mijn lege dozen zal morgenvroeg mijn springlevende kikker zijn !

I"m back

Ik voel me heerlijk uitgerust !
En ik hoop jullie ook.
Vandaag voelt het goed om de auto's weer te horen op het natte asfalt. De kinderstemmetjes voor mijn huis.  Moeders die met verende tred hun kinderen naar school brengen.

Het gewone leven begint weer ! Ik vind dat heerlijk.
Een goed begin om ook hier de draad weer op te pakken.
Verder geniet ik van deze beginnende herfst. De koelte, de frissere lucht.
Al ben ik wel blij dat ik nu , as I write, nog lekker op blote voeten in huis kan lopen.

Zo; ik ben weer geland.

Goed om weer terug te zijn !