Ok. Ik kom uit AH. Zit daar een zwarte poes prinsheerlijk achterop mijn fiets.
Nou,leuk denk ik. Ik aai en verwacht dat de poes weg zal springen.
Niks hoor. Mevrouw blijft lekker zitten, ik aai nog wat, vindt ze fijn.
Ik begin de fietstas in te laden en denk nou...nu zal ze wel wegstuiven.
Nee hoor, mevrouw blijft zitten, spinnend, en ik doe AL mijn boodschappen in de fietstas.
Ok, ik wat lacherig, een andere vrouw ook, we lachen er wat om.
Als ik de fiets achteruitrijd, DAN zal ze wel wegspringen.....
dacht ik dus.
NEE dus
Die mevrouw moet inmiddels van verbazing ook lachen.
Nou, dan til ik je er maar af zeg ik tegen hare majesteit.
Gaat ze me bijten en krabben !
Pas als ik wegfiets, springt ze er beledigd af....
on Thursday, September 12, 2013
Als mijn huis is zoals ik ben
Wat zegt dat kastje dan over mij ?
Wie ben ik dan als ik kijk naar
mijn kastje ?
Mijn kastje is afgebladderd,oud,
en nu is het wit,vuil wit eigenlijk.
Het is ook rood geweest
En mijn sokken hebben erin gelegen
toen ik een klein meisje was.
Er zaten ook stickers op, herinner ik me,
van die grote stickers, met zo'n speciale geur,
weet ik nog.
Het kastje is van mijn Beppe geweest.
Nu staan er pennen op, mijn agenda,
mijn mobiel en huistelefoon,
de telefoonboeken, de postcodegids,
allemaal oude mobiele telefoons,
landkaarten
stafkaarten voor fietstochtjes.
Alles wat met mijn verbinding
met de buitenwereld te maken heeft,
zit in dit kastje.
En ook al heel lang,
nu ik erbij nadenk.
Een centrale plek nu, in mijn leven.
En als mijn huis is zoals ik,
dit kastje me iets kan vertellen,
dan voel ik hoe mijn beppe me ondersteunt.
Hoe ze zachtjes tegen me zegt:"
Toe maar fanke, ga maar naar buiten"
En nu pas weet ik,
dat die steun er ook zou zijn,
zonder dat kastje,
dat is wat ik voel.
Ik voel de liefde van mijn Beppe,
voor mij.
Ik voel de liefde van mij,
voor Beppe.
Wat zegt dat kastje dan over mij ?
Wie ben ik dan als ik kijk naar
mijn kastje ?
Mijn kastje is afgebladderd,oud,
en nu is het wit,vuil wit eigenlijk.
Het is ook rood geweest
En mijn sokken hebben erin gelegen
toen ik een klein meisje was.
Er zaten ook stickers op, herinner ik me,
van die grote stickers, met zo'n speciale geur,
weet ik nog.
Het kastje is van mijn Beppe geweest.
Nu staan er pennen op, mijn agenda,
mijn mobiel en huistelefoon,
de telefoonboeken, de postcodegids,
allemaal oude mobiele telefoons,
landkaarten
stafkaarten voor fietstochtjes.
Alles wat met mijn verbinding
met de buitenwereld te maken heeft,
zit in dit kastje.
En ook al heel lang,
nu ik erbij nadenk.
Een centrale plek nu, in mijn leven.
En als mijn huis is zoals ik,
dit kastje me iets kan vertellen,
dan voel ik hoe mijn beppe me ondersteunt.
Hoe ze zachtjes tegen me zegt:"
Toe maar fanke, ga maar naar buiten"
En nu pas weet ik,
dat die steun er ook zou zijn,
zonder dat kastje,
dat is wat ik voel.
Ik voel de liefde van mijn Beppe,
voor mij.
Ik voel de liefde van mij,
voor Beppe.
on Wednesday, September 4, 2013
Lieve lezers,
Ik ga vanavond naar.....yoga ! Dat wil ik al zo lang. En ik heb eindelijk de knoop doorgehakt. Pff. En nu merk ik dat ik gewoon een beetje zenuwachtig ben. Waar slaat dat nou weer op ? Nou, ik weet het ook niet, maar het is zo. Ik hou jullie op de hoogte.
Liefs Margreet
Ik ga vanavond naar.....yoga ! Dat wil ik al zo lang. En ik heb eindelijk de knoop doorgehakt. Pff. En nu merk ik dat ik gewoon een beetje zenuwachtig ben. Waar slaat dat nou weer op ? Nou, ik weet het ook niet, maar het is zo. Ik hou jullie op de hoogte.
Liefs Margreet
Subscribe to:
Comments (Atom)