Beppe en ik

Als mijn huis is zoals ik ben
Wat zegt dat kastje dan over mij ?
Wie ben ik dan als ik kijk naar
mijn kastje ?
Mijn kastje is afgebladderd,oud,
en nu is het wit,vuil wit eigenlijk.

Het is ook rood geweest
En mijn sokken hebben erin gelegen
toen ik een klein meisje was.
Er zaten ook stickers op, herinner ik me,
van die grote stickers, met zo'n speciale geur,
weet ik nog.

Het kastje is van mijn Beppe geweest.

Nu staan er pennen op, mijn agenda,
mijn mobiel en huistelefoon,
de telefoonboeken, de postcodegids,
allemaal oude mobiele telefoons,
landkaarten
stafkaarten voor fietstochtjes.

Alles wat met mijn verbinding
met de buitenwereld te maken heeft,
zit in dit kastje.
En ook al heel lang,
nu ik erbij nadenk.

Een centrale plek nu, in mijn leven.
En als mijn huis is zoals ik,
dit kastje me iets kan vertellen,
dan voel ik hoe mijn beppe me ondersteunt.
Hoe ze zachtjes tegen me zegt:"
Toe maar fanke, ga maar naar buiten"

En nu pas weet ik,
dat die steun er ook zou zijn,
zonder dat kastje,
dat is wat ik voel.
Ik voel de liefde van mijn Beppe,
voor mij.
Ik voel de liefde van mij,
voor Beppe.