Weerstand

De grootste weerstand die ik voel voordat ik begin met schoonmaken, is de weerstand tegen afstoffen. Afstoffen zit zo niet in mijn comfort zone. Ik ben zo NIET opgegroeid met afstoffen. Werkelijk waar; ik heb mijn hersens gepijnigd, maar heb geen enkele herinnering aan mijn moeder die aan het afstoffen was.

Schoonmaken was bij ons thuis politiek zeer beladen. Mijn moeder was geëmancipeerd. Zij was feministe. En schoonmaken was wel het thema bij uitstek om zich in te uiten. Schoonmaken stond voor oude normen en waarden. Voor onderdrukking van de vrouw. Mijn moeder bevrijdde zich op vele terreinen van haar leven. En was kwaad in vele vormen op het schoonmaken. Haar verzet om het te doen kwam bij ons kinderen het meest binnen en blijft, zo blijkt vandaag wel weer, ook heel erg hangen.
Van alle schoonmaakklussen die er waren, was afstoffen toch wel het meest burgerlijk. Op de voet gevolgd door strijken. En dat gebeurde bij ons thuis gewoon niet.
De douche wel, de wc, stofzuigen, dweilen, koken. Maar afstoffen: nee.

Wat |Almere is voor de Amsterdammers, is Portugal voor de Europeanen. Een uitspraak van Heleen van Royen waarmee zij juist deze woonplaatsen verdedigde voor haarzelf.
Ik kan mij hiermee identificeren. Want ik woon in Drachten. en Drachten is voor de Friezen NOT the place to be. En toch woon ik er. En ook met dezelfde reden die Heleen van Royen aanvoert voor Almere en Portugal.
Voor de rust. Ik geniet hier van de rust.

Even terug naar het afstoffen. Want het is dus niet zo verwonderlijk dat ik weerstand voel bij afstoffen. Maar ik heb ontdekt dat afstoffen eigenlijk het hart van schoonmaken is. Het ultieme begin. En het geeft ook veel voldoening en rust.
En daarom, lieve lezers, zou ik hier als dochter uit een hippie-gezin, toch een pleidooi willen houden voor afstoffen.
Doe het, probeer het uit. En oordeel zelf.