Pause to check

De afwas is gedaan. De was draait in de machine. En wat doe ik dan ?
Dan neem ik een pause to check. Een pauze om even na te denken. Pause to check is een begrip dat is geintroduceerd door E.laine A.ron in haar boek Hoog Sensitieve personen. Het begrip is tamelijk onbevredigend (vind ik)vertaald als stilstaan en nadenken en automatisch controlepauzesysteem. Maar ik weet ook geen betere vertaling.
Deze pauze om na te denken kan er als volgt uitzien in mijn innerlijke dialoog.
Ok. Ik had op mijn planning staan om vanmiddag in de tuin te werken. Hoe is het weer ? Goed. Hoe voel ik me vandaag ? goed. Zijn er nog andere dingen die Beslist moeten gebeuren ? Heb ik het avondeten al in huis ? Nee. Ok.Wat gaan we dan eten ?(even boodschappenlijstje maken).Goed. Dan ga ik zo eerst naar de C.1.000. Ga ik dan daarna in de tuin werken ? Hoe laat is het ?half 2;oke,prima. Hoe laat komt zoon thuis ? half 3.Oh,dat is minder.Ik weet precies hoe dat gaat.In mijn droombeeld ben ik gewoon aan het werk in de tuin als hij thuiskomt.In de praktijk roept hij me al terwijl hij nog op zijn fiets zit, wil zijn verhaal even kwijt, vraagt waar zijn....(vul maar in) ligt en voor ik het weet, sta ik mijn laarzen uit te trekken, voorzichtig met mijn vieze handen bij het deurkozijn en de deurkrukken, staat alle tuingereedschap nog her en der en loop ik naar binnen.

Voor heel veel mensen zal dit echt geen probleem zijn. Voor mij wel. Niet omdat ik mijn zoon geen aandacht wil geven, maar omdat deze omschakeling mij veel energie kost.We gaan even door.
Ik laat dit dus de revue passeren in mijn pauze-momentje en vervolgens laat ik dit meewegen in mijn beslissing in wat ik ga doen die middag. Ik voel me hier beter bij, maar het is nog wel een bewuste handeling.Voordat ik ook  nog maar iets had gelezen over hooggevoeligheid, was mijn aanpak heel anders.
Noú. A(vonturijn), húp, vandaag zou je in de tuin werken. Ik trek om half 9 's morgens mijn tuinkloffie aan en ga beginnen in de tuin. Ik zit lekker in de flow en werk door totdat ik voel dat ik een zere rug krijg en wat chagrijnig word. Ok. Nu even tijd voor een kop koffie denk ik opgewekt. En dan trek ik mijn laarzen uit, pas goed op de kozijnen en deurkrukken met mijn vieze handen en ga naar de keuken.
Tot zover alles goed. Koffie, plakje kruidkoek (of twee).
En als ik dan ging zitten met een tijdschrift (toen nog) of achter de computer (is nu realistischer) voelde ik me goed, voldaan en prima. Dan word ik gebeld. Het is een vriend of vriendin en we zitten even écht gezellig te kletsen.
Nou, nu doorgaan meid. Ik doe mijn laarzen weer aan en pak de draad weer op. En zo gaat dit de hele dag door. Intussen heb ik dan ook de achtertuin maar even aangeveegd, de container schoongemaakt die toevallig net die dag geleegd was, de lege flessen weggebracht die omvielen toen ik het tuingereedschap wilde opbergen.
Tegen een uur of vijf had ik na zo'n dag barstende koppijn en wilde nog maar 1 ding: stoppen. En dan ook helemáál stoppen. Ook geen eten meer koken, geen gezellige avond meer, helemaal niks. Ik had wél veel werk verzet, dat wel, maar ik voelde me gewoon slecht.
Dit slechte gevoel beinvloedde de sfeer in huis natuurlijk ook. Dus ging ik zeuren. "Nou heb ik al zó vaak gezegd dat je....vul maar in".
Of deze. "En nóu ben ik het zat. Ik wil dat je nu even komt om ...."vul maar in.
Pffff
Mijn punt is het volgende. Toen ik las over dit pause to check-systeem wist ik dat die manier bij mij hoort. Al mijn leven lang. Maar met die manier is het niet altijd 'lekker aanpakken', 'lekker opschieten' geblazen.
"Het heeft ook wel iets gepassioneerds hoor", hijgt mijn innerlijke criticus, "die hoge pieken, diepe dalen.En je verzet toch ook maar mooi wat werk".

Inmiddels leer ik, en voel ik, dat mijn oude aanpak niet goed voor me is. Maar nog steeds wel mijn comfort zone. Waarom dan toch ? denk ik. Ik weet nou toch al heel lang dat ik gelukkiger word als ik regelmatig een pauze neem om na te denken ?
Kennelijk ligt dat iets gecompliceerder. En ook al voel ik weer trappelende hoeven van zin om daar hier nu dieper op in te gaan. Dat doe ik niet.
Feit is dat ik me beter voel als ik regelmatig op een dag deze pause to check inlas. En dan heeft dat op mij het effect van een pauze om daarna weer verder te gaan. En dát geeft mij veel energie. En dat werkt bij mij omdat ik uiteindelijk meer gedaan krijg. En me veel beter voel.
Ik realiseer  mij dat dit voor heel veel mensen niet zo is. En dat voor hen de volgende spreuk opgaat: Na gedane arbeid is het goed rusten.
En in mijn geval zou dat moeten zijn: Na gedane arbeid zonder genoeg pauzes is het vervelend wakker liggen.
En dit 'bekt' niet lekker, zeg nou zelf.
Vandaar dat ik zeg: "Did you have your pause to check today ?"