Me and my BMI

Toen ik vanmorgen opstond, was dat met mijn helder geformuleerde doelen voor ogen. En ik was ook van plan om daarover te schrijven; later op de dag.
Totdat ik op de weegschaal ging staan ! Men.
Ik weet het, ik weet het. Het is niet origineel. Maar ik heb toch ter plekke mijn doelen bijgesteld voor deze maand. Want de decemberkilo's moeten er echt af.
Begin december woog ik 57,3 kilo bij een lengte van 1.64. en mijn BMI was dus 21,3.
En vanmorgen, 7 januari 2013, woog ik 59,5 !
"Jank" zou mijn dochter zeggen.
Hier wil ik echt iets aan doen lieve mensen.
"Nouuuu, dat valt toch best mee ?" zullen jullie misschien zeggen. Maar dat BMI van 21,3 van vorig jaar heb ik met heel veel moeite bereikt. Want ik weet niet hoe het met mijn fellow leeftijdsgenoten zit, maar afvallen gaat een stuk moeilijker nu ik wat ouder ben.
Enfin, afvallen dus. En eerst maar weer eens mijn 'oude' pre-feestdagen gewicht van 57,3 bereiken. Dat zijn dan 2.2 kilo's.
Wil ik echt verstandig doen, dan, nee. Ik ga, of toch wel. Gadverdamme: een langere periode ga ik hier voor nemen.
"Ja, maar je weet dat snelle kilo's er ook weer snel afgaan ?! Dus ; dan kan je ook wel een wat kortere periode nemen", lispelt een duiveltje in mijn oor.
Hoe komt het toch dat ik mezelf in een soort onderhandelingspositie manoeuvreer zodra het gaat over de tijd die nodig is om die kilo's af te vallen ?
Heel vreemd.
En iedere, echt iedere moderne voedingsdeskundige vertelt me dat dat ook niet hoeft.
Nou, dan doe ik het ook maar niet.
"Ik weet het goed gemaakt. Ik stel mijzelf als doel om in januari weer mijn gewicht van 57,3 behaald te hebben".
"Ja, en dat kan makkelijk, want er zit op zijn minst een kilo vocht bij", dat duiveltje weer.
"Een kilo, dus 58,5; dan moet ik in drie weken 1,2 kilo echt afvallen. Nouuuu, dat moet kunnen".
Jongens, jongens.
Diep ademhalen. Ok.
Ik ga geen tijdslimiet stellen. Ook mijn mentale boekhoudster niet.
En ik ga 2,2 kilo's afvallen.
Promise.