Schoon Schip

Mijn huis en ik voelen meer aan als een scheepje dan een schip. Bij een schip stel ik me toch een redelijk massief gevaarte voor. Met een heel duidelijke koers. En ik voel mij (met ons huis) meer een scheepje. Rank, scherp aan de wind zeilend en wendbaar. Zo nu en dan ook echt met de neus in de wind, klapperende zeilen en zonder vooruitgang.
Soms met bollend zeil, voor de wind. Maar altijd klaar om ook weer te wenden; een andere koers te varen.
Maar ja; schoon scheepje klinkt niet echt lekker. Schoon schip dus.
Dus: ja, ik zet een structuur op. En ja; het doet me goed om die te volgen en ook ja: ik wijk ervan af indien gewenst of noodzakelijk. En ja; dat zie ik als een pauze om weer verder te gaan.
"Nou, mouwen opstropen en aan de slag"
Nog even wachten.
Want er is iets met opruimen dat mij intrigeert. Want al heel regelmatig ben ik met behulp van verschillende methodes aan het opruimen geweest, heb alles een plaats gegeven en boekte ook zichtbaar resultaat !
Maar nooit voor lang. Alleen opruimen en alles een vast plekje geven is in mijn geval dus niet de enige 'oplossing', ben ik achtergekomen. Er speelt meer mee.
En zo kwam ik terecht bij Feng Shui en opruimen, een boekje van Nina Elshof. Zij kijkt naar een meer onderliggende oorzaak van wanorde. Want de Feng Shui gaat ervan uit:

Zoals je huis is zo ben jij en zoals jij bent zo is je huis.

Nou; in wat wanordelijker tijden wil ik dat natuurlijk helemaal niet weten  Maar nu, nu het gewone leven ook voor mij weer is begonnen, wil ik dat wel weten.
Waarom ?
Als ik zin heb om iets te maken of te doen, moet ik echt lang zoeken voordat ik alles wat ik nodig heb bij elkaar heb. En met andere woorden: steeds meer van dat soort leuke plannen doe ik dan dus niet. En voor mijn gevoel is dat stagnatie. En daar baal ik van !
Genoeg is genoeg.
Ik ga harde actie combineren met hopelijk zachte inzichten. En die hier dan vertellen.
Dat is het plan.